Odkrycie średniowiecznego mostu

 

Odkrycie reliktów wczesnośredniowiecznego mostu na jeziorze Jeziorak

Interdyscyplinarny zespół naukowców realizujący pod kierunkiem prof. dr hab. Zbigniewa Kobylińskiego z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie program „Katalog grodzisk Warmii i Mazur”, finansowany z Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki, dokonał sensacyjnego odkrycia reliktów wczesnośredniowiecznego mostu prowadzącego z wyspy Wielka Żuława na jeziorze Jeziorak koło Iławy na ląd stały w kierunku północnym. Odkrycie dokonane zostało przez ekipę archeologów podwodnych pracujących pod kierunkiem dr hab. Andrzeja Pydyna z Zakładu Archeologii Podwodnej Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, która penetrowała dno jeziora w pobliżu badanego wykopaliskowo przez zespół pod kierunkiem dr Jacka Wysockiego z UKSW krzyżackiego gródka stożkowatego położonego na wyspie. Archeolodzy podwodni natknęli się na rzędy pali prowadzące z wyspy w kierunku północnym. Pobrane do analizy dendrochronologicznej próbki drewna dębowego wydatowane zostały przez prof. dr hab. Tomasza Ważnego z UMK na drugą połowę XIII w. Dwa z zachowanych pali pozwoliły na ustalenie daty ich ścięcia, które nastąpiło zimą 1268/1269, w czasie drugiego powstania Prusów przeciw Zakonowi (1260-1274). Do konstrukcji mostu wykorzystano głównie pale dębowe, ale przeprawę wzmacniano również palami wykonanymi z innych gatunków drewna, np. olchy i brzozy. Maksymalny rozstaw pali wynosi 3,5 m, wydaje się jednak bardziej prawdopodobne, że szerokość mostu wynosiła tylko ok. 2,5 m, a skrajne pale stanowiły przypory skośne. Na terenie pochodzącego z tego samego okresu gródka stożkowatego na wyspie znajdowały się budynki drewniane z kamiennymi posadzkami, pełniące zapewne rolę strażnicy. Źródła kartograficzne odnalezione przez historyka Seweryna Szczepańskiego z Iławy wskazują, że most – lub pamięć o nim - funkcjonował jeszcze na początku XVII w. Według mapy z 1620 r. na wyspę prowadził też drugi most, od strony południowej, z rejonu dzisiejszego miasta Iława, ale ślady po nim nie zachowały się wskutek intensywnego przekształcenia dna akwenu i linii brzegowej w procesie urbanizacji. Dokonane w roku 2012 odkrycia archeologiczne świadczą o tym, że wyspa Wielka Żuława pełniła istotną rolę w systemie militarnym państwa zakonnego, a znajdująca się na niej strażnica rycerska kontrolowała prowadzący z południa na północ szlak komunikacyjny wzdłuż jeziora Jeziorak z Ziemi Chełmińskiej w kierunku Malborka.

UKSW Wszelkie prawa zastrzeżone © 2015
Informacja o ciasteczkach